Oceniając naszych polityków po tym co mówią - zresztą nie tylko naszych - można mieć wrażenie, że nie mają oni ani doświadczenia praktycznego, ani teoretycznego.

Ale wracając do tematu. Filozofia dzisiejszego świata opiera się na tym, że aby móc o czymś mówić lub w czymś doradzać należy to doświadczyć na "własnej skórze".

- Zatem nie możesz się wypowiadać o alkoholizmie, jak nie byłeś alkoholikiem

- Nie możesz mówić, o narkotykach do czasu kiedy sam ich nie "skosztujesz"

Idźmy dalej

- Nie możesz wierzyć, że od cukierków psują się zęby jeśli ich nie zjesz ich na tyle dużo aby to sprawdzić

- Nie możesz wierzyć policjantowi, który nie jechał 150 km/h, że przy takiej szybkości możesz zginąć, skoro nie miałeś dotychczas wypadku

- Nie możesz wierzyć lekarzowi, który nie miał nowotworu, nie rodził (mężczyzna), nie miał udaru mózgu, no bo nie ma w tej kwestii doświadczenia praktycznego !

- A czy można zaufać i uwierzyć kucharzowi, że nas nie otruje skoro nie skosztował tego wcześniej z naszego talerza ?

Ta filozofia jest popularna. Nie uczymy się na cudzych błędach, ale wolimy doświadczać i uczyć się na swoich. Zatem jeśli duchowny radzi nam w sprawach intymnych, to skąd on może na ten temat wiedzieć skoro sam go nie uprawiał ?

Logika jednak podpowiada, że są pewne prawdy, których nie trzeba doświadczyć aby mieć pewność, że są one prawdziwe. Na tych prawdach opiera się świat i nic nowego nie jesteśmy w stanie wymyślić. Co więcej, tracimy czas na "wynalezienie koła", a ono już dawno wynalezione zostało.

Duchowny może być zatem doradcą zarówno od spraw intymnych jak i duchowych zwłaszcza, że wprawdzie osobiście tego nie doświadczył, ale opiera się na prawdach odkrytych już dawno. Dodatkowo ma dostęp do informacji i historii (doświadczenie), które dają mu podstawy do przestrzegania nas przed błędną drogą. I nieraz prewencyjnie dzięki wysłuchaniu słów duchownego możemy zaradzić najgorszemu, żeby później nie było....A NIE MÓWIŁEM ?

Rada: Uczmy się słuchać gdyż warto wyciągać wnioski wcześniej, niż po fakcie. Potem może być za późno !

Kiedy ja wraz z żoną wczoraj, jechałem na porodówkę by cieszyć się z narodzin Stasia, koleżanka przeżyła szok i straciła swojego brata - zawał w trakcie nurkowania - który był dla niej największym przyjacielem i wsparciem. Zwątpiła - Jak Bóg mógł pozwolić na śmierć jej najbliższej osoby ?

Codziennie przeżywamy tragedie, nasi najbliżsi umierają i nie jest to śmierć naturalna lub zapadają na nieuleczalne choroby. Nasz umysł nie może zrozumieć dlaczego Bóg pozwala na to, żebyśmy cierpieli, dlaczego Bóg zabiera niewinne dzieciątko, wspaniałego męża, cudowną i kochającą żonę. Czy oni zasługiwali na śmierć ?

Trudno jest nam śmiertelnikom zrozumieć taką tragedię. Nasz świat jest dla nas jasny i opiera się na ciągłym pozyskiwaniu radości i szczęścia. To co jest smutne nie wiążemy z Bogiem, ale z jego brakiem. Nie zakładamy, że Bóg generuje tragedie. Śmierć jest dla nas dodatkowo końcem wszystkiego. Zakładamy, że jest to kara, często dla nas uznana za niesprawiedliwą.

- Czy nasza rozmowa z Bogiem jest częściej prośbą czy podziękowaniem ?

- Czy wierzymy, że po śmierci jest życie wieczne ?

- Czy śmierć uznajemy za karę czy za nagrodę np. za dobrze wykonane dotychczasowe zadania w życiu zmarłego ?

- Jak śmierć Jezusa zmieniła funkcjonowanie świata ?

- Czy śmierć nie zmienia postępowań innych osób i naszych ?

- Czy zaczynamy widzieć jakiś sens w ruchach Boga ?

Mam nieraz wrażenie, że nasze spojrzenie jest w skali mikro - egoistycznym, podczas gdy faktycznie dopiero jak spojrzymy przez pryzmat makro możemy odnieść wrażenie, że poprzez śmierć bliskiej nam osoby Bóg daje nam wiele do powiedzenia.

Jeśli dodatkowo spojrzymy w podobny sposób jak św Franciszek Salezy: "Życie to czas, w którym szukamy Boga. Śmierć to czas, w którym Go spotykamy. Wieczność to czas, w którym Go posiadamy" to klaruje nam się obraz bardziej jasny.

Osoba która zmarła mogła już spełnić na ziemi wszystko co było do spełnienia, zaś jej bliscy dodatkowo otrzymali pewien przekaz który jest zakodowany, ale jeśli się dobrze skupimy to znajdziemy jego rozwiązanie.

Kolejne pytanie: "Dlaczego umiera tak dobra osoba, tak kochana, tak niewinna, zaś największy bandyta, morderca, zboczeniec cieszy się życiem, szczęściem, zdrowiem ???"

Jeśli wierzymy, że to nie naszą rolą jest osądzanie, ale to Jezus na Sądzie Ostatecznym ten ruch wykona, a dodatkowo spojrzymy ma wcześniejsze zdanie odnośnie wykonania swojej roli na ziemi to możemy śmiało powiedzieć, że Bóg daje tym osobom szansę na poprawę i dlatego jeszcze żyją by mogli się nawrócić. Osoba dobra, wspaniała, cudowna i niewinna swoją rolę i zadania już spełniła.

Kolejne pytanie: "Śmierć poniósł ojciec rodziny, jedyny żywiciel, czy Bóg się pastwi nad jego dziećmi". Patrzymy w tym wypadku przez pryzmat tej rodziny a nie przez skalę makro. Przyjrzyjmy się dalej tej rodzinie po śmierci męża, ojca, żywiciela. Kto im pomoże i dlaczego. Jak zmieni się życie tych osób które pomogą tej rodzinie ?

Wszystko ma swój sens i każdy ruch Boga pociąga za sobą nie jeden ale wiele skutków związanych z innymi ludźmi. Patrząc na powyższe argumenty to właśnie śmierć nielubianej osoby, mordercy czy złodzieja mija się z sensem i zastanawia, jaki ma Bóg cel aby taką osobę zabierać ze świata fizycznego. Osoby kochane, cudowne i wspaniałem nie ponoszą bowiem kary, ale nagrodę za dobrze wykonaną robotę na ziemi. Dodatkowo ich śmierć ma uświadomić tym co pozostają sens życia. Trudno to czasami pojąć, ale czy ktoś powiedział, że zrozumienie świata jest łatwe ?

Na wstępie chciałbym wskazać, iż jestem wierzącym i praktykującym katolikiem, który stara się żyć względem przykazań.

Blog ma służyć wyjaśnieniom w kwestiach, które często są poruszane przy dyskusjach. Niekiedy wyjaśnienia nie będą oparte na faktach ale na logice i rozumie. Z góry zakładam również, że pewne wyjaśnienia będą opierały się na wierze, jednak w takim wypadku wszelkie logiczne wytłumaczenia z góry upadają .

Liczę, że ta forma pogłębi również moją wiedzę, informację i wiarę. Mam nadzieję, że pomogę również wyjaśnić wiele dziwnych zależności i pytań, na które nieraz nie znajdujemy odpowiedzi.